Νόμοι, Ανομία και κράτος δικαίου

Τελικά υπάρχουν νόμοι στην Ελλάδα? Έχουμε τους περισσότερους νόμους απ'οτι γνωρίζω τελικά μόνο για να χανόμαστε οι απλοί πολίτες και να τους καταστρατηγούν (μέσω παραθύρων η από μπαλκονόπορτες οι κατέχοντες το άθλημα και δη οι πολιτικοί μας υπεύθυνοι μέχρι του επιπέδου συνδικαλιστή. Αυτό με επηρεάζει ως άνθρωπο και ως επαγγελματία.

Τελη 70 αρχές 80 η ξαδέλφη μου σπούδαζε πολιτικό δίκαιο. Είχα (πιτσιρικάς τότε) γελάσει αφάνταστα με την αρχή της αναλογικότητας (νομίζω) και το παράδειγμα 'Οι αστυνομικοί δεν μπορούν να κυνηγούν τα καναρίνια με κανόνια' .

Η παραπάνω αρχή, που είναι θεμελιώδης σε κράτος δικαίου (πιστεύω) απλά δεν εφαρμόζεται. Οι νομοθέτες μας -υπεύθυνοι και αυτοί για την σημερινή κατάντια- στον ύπνο του δικού τους δικαίου να νομοθετούν κατά παραγγελία ως υπάλληλοι των κυβερνήσεων και οχι του λαού, με κατά συρροή νομοθετικές πράξεις, αντισυνταγματικές και παράνομες, κατάντησαν το σύνταγμα κουρελόχαρτο και το κράτος κατ' ουσίαν άνομο και παράνομο.

Δεν υπάρχει πιά αυτεπάγγελτο στην αυθαιρεσία. Ο πολίτης πρέπει να τρέχει να αποδείξει οτι δεν είναι 'ελέφαντας' και η κρατική οργάνωση στις δομές του Αλί Πασά και της τουρκοκρατίας είναι κραταιές. Οταν κερδίσει την υπόθεση, θα την θάψουν, για να μην το μάθουν και άλλοι και ζητήσουν το δίκιο τους. Βλέπω κόσμο κάθε μέρα που ακολουθεί 'τον νόμο' γιατι δεν ξέρει και ειναι απλοί αμόρφωτοι άνθρωποι, και ο νόμος τους κλέβει ασύστολα. Πραγματικά χρήματα και μέρος της ζωής τους. Υπέρ του δημοσίου. Αλλά δεν ειναι το συμφέρον του πολίτη. Είναι μόνο το συμφέρον των εκμεταλλευτών του.

Για 2 ευρώ φυλακή (συγκοινωνίες), αλλά κανένας δεν δικάστηκε για τα χρήματα των ταμείων που χάθηκαν. Η αρχή της αναλογικότητας που προανέφερα. Είσαι στο δημόσιο, φάε και δεν σε πειράζει κανένας. Είσαι πολίτης και ιδιοτέυεις, θα σε σκίσουν γιατί τα παράσιτα πρέπει από κάπου να έχουν να τραφούν.

Ιδιωτικοποίηση στα πάντα. Ιδιωτικά δικαστήρια. Ιδιωτική Αστυνομία. Ιδιωτική Υγεία. Ιδιωτικοί δρόμοι (γιατι να πληρώνω 250€ τέλη κυκλοφορίας όταν δεν πάνε πουθενά αλλά μόνο στα γενικά έσοδα του κράτους βλ. Ταΐστε τους δικούς μας που μας ψηφίζουν και ας είναι υπάλληλοι στο πρωτόκολλο). Τελικά αν όλα γίνουν ιδιωτικά, θα πληρώνω λιγότερα. Τώρα πληρώνω και δεν έχω ούτε αποχέτευση.

Δεν φταίει ο πολίτης που τους ψηφίζει. Δεν του αξίζουν. Ειναι ΔΗΜΑΓΩΓΟΙ! Ως τέτοιοι, πρέπει να τους ποτίσουμε κώνιο (γιατι είμαστε πολιτισμένοι). Η εξορία δεν είναι λύση, ειναι επιβράβευση. Θα προτιμούσα σχοινί και σαπούνι, φαλτσέτα και αλάτι, με τις 2 κόψεις απο την ίδια πλευρά, ετσι όταν τους κόβεις μιά, να αιμορραγούν διπλά (βλ. dr John) και άλλες τέτοιες εύθυμες νότες.

Τα πράγματα όμως είναι σοβαρά. Οι αστυνομία και τα 'παιδιά' της δεν είναι άμοιρα ευθυνών. Αν δεν έχουν κριτική ικανότητα, δεν μπορούν να είναι όργανα της τάξης. Δημιουργούν αναρχία κατά την επιβολή της και έχουν συμπράξει σε βρώμικα παιγνίδια στην ομαλή λειτουργία της κοινωνίας. Το χαμηλόμισθοι που εκτελούν διαταγές, σε άλλη γειτωνιά. Η δική μας τέλειωσε. Γνωρίζουμε πολύ περισσότερα από αυτά που νομίζουν για την ζωή τους και την όποια ευμάρεια τους μέσα στην κοινωνία. Το ότι δεν τους τα χώνουμε σε κάθε στιγμή που τους βλέπουμε είναι ΑΝΟΧΗ και όχι άγνοια. Το 'μερικοί χαλάνε την πιάτσα' είναι όπως και στους ταξιτζήδες. 80% και βάλε δεν είναι μερικοί. Είναι ο κανών. Είτε γιά στημένες κλήσεις, είτε για προστασία στα μαγαζιά. Τα άλλα δεν με ενδιαφέρουν που κάνουν. Είναι, πολλά χρόνια τώρα, που έχουν πάρει θέση απέναντι στην κοινωνία και στο κοινό περί δικαίου αίσθημα. Ο καθένας στο δημόσιο τομέα, μικρός – μεγάλος, εχει στήσει μαγαζάκι, που απομυζά παρασιτικά την υπόλοιπη κοινωνία. Το παιχνίδι πρέπει να τελειώση και ελπίζω πολύ σύντομα. Πολύ σύντομα.

Να μιλήσω για εμφύλιο? Ναι! Είναι αναγκαστικά μπροστά μας. Δεν βλέπω ειρηνική απόδραση, από αγκυλώσεις δεκαετιών του συστήματος, όπου ξαφνικά το Άγιο Πνεύμα θα μας δώσει την απαραίτητη επιφώτιση, έτσι ώστε όλοι μαζί να πορευτούμε σε ένα καλύτερο αύριο.

Κανείς δεν θέλει δυσάρεστες εξελίξεις. Θα ακολουθήσω όποιον μου δείξει την ομαλή μετάβαση στο αύριο, σε ένα κράτος όπου οι νόμοι ισχύουν το ίδιο για όλους και βασίζονται σε αναλογικό ανθρωπιστικό δίκαιο. Όσοι το απεύχονται το κακό, να μου που για πόσο ακόμα είναι διατεθειμένοι να ανεχθούν το υπάρχων σύστημα, που αν ζουν στις παρυφές του, κάποια στιγμή θα τους πλακώσει. Γιατί και νόμιμος να είσαι -επαναλαμβάνω- το άδικο κάποια στιγμή θα σού'ρθει. Η μήπως είσαι αόρατος;

Και με αυτή την εύθυμη νότα (του αόρατου) σας αφήνω να σκεφθείτε το μέλλον σας.